จำไม่ได้ เหรอคะ

พรุ่งนี้แล้วสินะ.. วันที่อิฉันจะต้องไปสอบสัมภาษณ์ ช่วงเช้าสอบวิชาชีพ บ่ายสอบสัมภาษณ์ ยังไม่ได้เตรียมตัวอะไรเท่าไหร่เลย นึกไว้ว่าถ้าเค้าถามอะไรมาแล้วตอบไม่ได้ หรือตัน ตรูจะทำไงว๊า.. กลัวไปนั่งโง่ ถามอะไรก็ไม่รู้ เมื่อวานคุยกับส้ม ถามส้มว่า ถ้าเขาให้เราแนะนำตัวเอง เราจะต้องพูดอะไรบ้าง ส้มแนะนำดีมากๆ ค่ะ

น้ำ : ถ้าเขาบอกให้แนะนำตัวเองเราต้องพูดอะไรบ้างวะคุณ ?

ส้ม : ..ก็ แนะนำตัวเอง ชื่อ - นามสกุล เรียนจบอะไรมา ปัจจุบันทำงานอะไร เกี่ยวกับอะไร แล้วมีวิสัยทัศน์ในการทำงานอย่างไร ข้อดี ข้อเสียของตัวเอง

น้ำ : อืมมม... ยากอีกตรงให้บอกข้อดีของตัวเองนี่แหละ ไม่รู้หว่ะ เราไม่รู้ว่าเราดีตรงไหน ไม่กล้าฟันธงว่าดีจริงหรือเปล่า

ส้ม : ก็พูดไปสิ ..ว่าเราใจเย็น รักเด็ก มีน้ำใจ สุขภาพแข็งแรง แก้ปัญหาด้วยสติ มีเหตุผล รักความก้าวหน้า พัฒนางานที่ทำ ฯลฯ ... อะไรก็พูดไป (หูวววววว... ยกหางตัวเองโครตเลยวุ๊ย)

น้ำ : อืมมม... แล้วข้อเสียหล่ะ

ส้ม : ข้อเสียคือ ........."หนูชอบพูดโกหก" ...

น้ำ : กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกก......... แล้วที่พูดข้อดีมาทั้งหมด เพื่อ..???????? 555555555

ขำส้ม น้ำตาเล็ด กลับถึงบ้านยังขำไม่หาย ไม่รู้เมื่อคืนนอนละเมอป่าว 55

โทรหาเจ้ตุ่ม (เจ้ตุ่ม คืออาจารย์ที่สอนสมัยเรียน แต่ด้วยความหนิดหนม และลามปามของข้าเจ้า เลยเรียกแกว่าเจ้ตุ่ม) ไม่ติด ปิดเครื่องอีก สงสัยประชุม~ จะให้ติวคำถามซะหน่อย

วันก่อนฝากป้าต้อยซื้อมาร์คขาวของคัฟเวอร์มาร์ค ที่ร้านเจ้เล้ง ถูกกว่าที่ศูนย์เยอะเลย ราคาเต็ม 990 มั้ง ถ้าจำไม่ผิด แต่ที่เจ้เล้งขาย 742 แต่กว่าคุณป้าจะเอามาให้ก็ต้องทวงแล้วทวงอีก ป้าลืม~ ได้ของมาก็จัดการเองซะ ไม่ได้นวดหน้ามานานละ หน้าเยินเชียว หยิบตะกร้ามาดู เก็บกระปุกที่หมดแล้วทิ้งไป หยิบกล่องมาร์คขาวอันเก่าจะทิ้ง เอ.. ทำไมมันหนักๆ วะคะ เปิดออกดู แม๊... ยังหนักอยู่เลย แบบว่าเหลือใช้ได้อีกเกือบ 10 ครั้ง กิ๊ด ๆๆๆ แล้วแกบอกฉันทำไมว่ามันหมด ดีนะที่หยิบดูก่อนทิ้ง ไม่งั้นเสียของแน่ แง่มมมม

เลยเป็นอันว่า เรามีมาร์คขาว 2 หลอด (โดยใช่เหตุ)!!!

วันก่อนมีคนเอาบาลากู่มาให้ลงที่ร้าน เอามาสาธิตการดูดให้ดู เห็นแล้วน่ากลัวหว่ะ 555 ไม่เห็นน่าดูดตรงไหน ถึงกลิ่นจะหอมก็จริง แต่ก็นะ มีสายยางอันหนึ่ง ดูดกันทั่วบ้านทั่วเมือง ไม่รู้ปากใครปากใคร ถ้านั่งกัน 10 คน ก็สิบปาก แหวะ~ แต่ละคนต้องถือทิชชู่ไว้ในมือทุกคน ไว้คอยเช็ดน้ำลายคนดูดก่อน 5555 เด็กที่ร้านลองกันควันขโมง

เฮ้อ... ออกไปแฮ่ดร้านดึกทุกคืนเลย หนังสือหนังหาก็อ่านไม่ทัน อ่านได้เยอะก็จริงแต่จำไม่ได้ เง้อออ... รู้ทุกอย่างว่าควรจะต้องอยู่บ้านแล้วอ่านหนังสือมาก ๆ แต่ถึงเวลามันเหงานี่หว่า..ต้องออกไปสังคม เฮฮาปาจิงโกะบ้างนิด ๆ หน่อย ๆ ถึงจะนอนหลับ เวร...ฝนตกยังกางร่มออกไปเล๊ย..นี่ตรูเป็นอะไรไปแล้ว ช่างไม่รู้หน้าที่เล๊ย อันไหนควรทำก่อน หลัง (บ่นตัวเองเพื่อ ??? บ่นแล้วก็ยังเหมือนเดิม)

วันนี้ต้องบังคับตัวเอง

"อ่านหนังสือ" "ห้ามออกนอกบ้าน" "ห้ามไปร้าน"

"ห้ามนอนเกิน 5 ทุ่ม เดี๋ยวพรุ่งนี้หน้าโทรม เดี๋ยวไม่สวย"

(ทำยังกะนอนเร็วแล้วจะสวยขึ้น) ฮ่าๆๆๆๆ

เออ.. เมื่อวานมีเรื่องตื่นเต้น สร้อยข้อมือพี่เปิ้ลหลุดหาย

โทรมาบอกเกือบเย็นแล้ว พี่เปิ้ลบอกไม่กล้าบอกน้ำ กลัวน้ำดุ

อืม... เรานี่น่ากลัวขนาดนั้น แต่สุดท้ายแล้ว เราก็เป็นคนไปเอาสร้อยกลับมาให้พี่เปิ้ลได้จริงๆ

คือ ส้มเก็บได้ แล้วเผอิญน้องเปิ้ล(ชื่อเหมือนพี่เปิ้ล) ก็หายเหมือนกัน แล้วมีจี้ปลาโลมาเหมือนกัน

ส้มเลยคืนให้น้องเปิ้ล แต่ก็นะ...เจ้าน่าจะรู้ดีนะว่าเส้นที่หายหน่ะ ใช่ของตัวเองหรือเปล่า

เหอๆๆๆๆ.. น้องยังรับไปด้ายยยย แล้วบอกว่าของตัวเอง

เสียใจด้วยนะจ๊ะ ที่อิฉันไปจิกกลับมาจนได้ เพราะฉันจำได้สิ ปลาโลมาที่ห้อยสร้อยพี่เปิ้ล

เป็นของเรา เพราะเราขายต่อพี่เปิ้ลไป เหอะๆๆๆ มั่วละ.. มั่วซั่ว

งานนี้น้องหน้าแหกค่ะ...อยากได้ไง อาศัยช่วงชุลมุน

คงไม่นึกว่าจะมีคนมีสร้อยแบบนี้ จี้แบบนี้เหมือนกัน

จี้ก็แค่คล้าย แต่สร้อยยิ่งไม่เหมือนใหญ่นะคะน้อง

น่าจะจำได้ว่าของตัวเองเป็นยังไง ? ส่วนพี่เปิ้ลนั้นตอบได้แม้กระทั่งตุ้งติ้งที่ห้อยรอบสร้อย

จำได้ว่ามีกี่อัน ลักษณะข้อต่อเป็นยังไง ...น้องละคะ จำอะไรได้บ้างไหม ???

คงจำไม่ได้ละซี่... เพราะของคนอื่นยังจำสับสนนึกว่าเป็นของตัวเล้ย

กำเจงๆ ...งานนี้มันคงเกลียดขี้หน้าเราไปเลยแหละ

จิกๆๆๆๆๆๆๆ เอาคืนมาๆๆๆๆๆๆๆ...จนได้คืนเจ้าของไปละ

เจือกไปไหมวะเรา 5555